Τσελέμπριτιζ

Standard

Είμαι που λες στο λεωφορείο και δυο γριές εμφανώς κουτσομπολεύουν για την πάρτη μου.

Δεν δίνω σημασία.

Η μια από τις δυο, η πιο τσαπερδώνα, έρχεται προς το μέρος μου. “Καλέ, ποιανού παιδί είσαι εσύ; Μπας κι είσαι ο Τζόνιε Ντεπ;” “Είμαστε θαυμάστριες”, λέει η δεύτερη που στο μεταξύ είχε πλησιάσει.

“Εξαρτάται”, τους απαντώ. “Ποιος ρωτάει;”

“Η Φρόσω και η Μαριάνθη”, λέει η τσαπερδώνα. “Θα μας δώκεις ένα αυτόγραφο;” ρωτάει η άλλη.

“Δεν εχω φωτογραφίες μαζί μου”, απαντώ.

“Δεν πειράζει”, λέει η τσαπερδώνα, “Εμένα θέλω να βάλεις στην τζίφρα σου στα στήθια μου”.

Ένιωσα να ανεβαίνει η μπουγάτσα στον οισοφάγο. “Δώστε μου τα εισιτήρια σας να σας κάνω μια αφιέρωση”, βρήκα το κουράγιο μέσα στη ναυτία μου να αντιπροτείνω.

Με χαρά μου δίνουν τα εισιτήρια. Βγάζω στυλό και γράφω φαρδιά-πλατιά “JD” βάζω κι ένα εμότικον και μια καρδούλα.

Κατέβηκα στην επόμενη στάση, περηφάνια γεμάτος για την καλή πράξη της ημέρας. Οι γριές έβγαζαν σέλφι στην φυσούνα.

Advertisements

3 responses »

Αφήστε την παραγγελία σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s